ماه رمضان آمد و دلدار نیامد

آن مونس دل

محرم اسرار نیامد

اللهم عجل لولیک الفرج

در سرم عشق تو ای یار همانست همان

در دلم حسرت دیدار همانست همان

شعله آتش سودای تو در سر باقی ا‌ست

دل سوزان شرربار همانست همان

غم و اندوه فراق تو همانست كه بود

زاری دیده خونبار همانست همان

در دلم صبر دگر نیست همین بود همین

جورت ‌ای شوخ جفاكار همانست همان

تیر مژگانت همان خون دلم می‌ریزد

ستم غمزه خون‌خوار همانست همان

چشم مست تو همان راهزن دل و دینست

فتنه نرگس خمّار همانست همان

شربت نوش دهان تو همان روح‌فزاست

هم‌ دوای من بیمار همانست همان

شیوه ناز و تغافل كه تو را بود بجاست

ستم و جور ز اغیار همانست همان

دم به دم عشق توام رو به ترقی دارد

زان ‌كه حسن تو درین كار همانست همان

دیده فیض به وصلت نگران است هنوز

حسرت چشم گهربار همانست همان

اللهم عجل لولیک الفرج

او خواهد آمد ولی با دعا زودتر

برای تعجیل در فرجش

اللهم صل علی محمد و آل محمد

اللهم عجل لولیک الفرج

الهم عجل لوليک الفرج

دراین غربتکده من چشم براهم

که از ره که رسد آن نور چشمم

به پایش من بیافتم صدهزار بار

شوم قربان ِآن خال سیاهش

خداوندا در این دنیا و هستی

کجا را سر زنم بینم نشانش

کدامین خانه باشد خانۀ او

که من در را زنم آید صدایش

الهی کاش من بودم پرنده

دوبالم می گشودم از برایش

نمی دانم، تو می دانی چه هنگاهم

وقت است که بازآيي، تا ماه شب گرد چراغ هدايت به دست گيرد و ستارگان آينه دار خورشيد جمال شما باشند و فروزندگان نور، روشنايي منتشر کنند و حضور موجه را خورشيد بر ترازوي عدل عدالت خواهي ، به ميزان برآورند و گسترش مي دهند.
" ناآمد گه آن آخر کز پرده برون آيي/ آن روي بدان خوبي در پرده نهان تا کي" و سوگند به آمدن که گفته اند مي آيي، چونان باران نرم بر دشتي تشنه و چونان بهار که بر مي آيد با تک گل مهدويت.
سوگند به آخرين امين زمين، به مردترين حاضر غايب که شايد در ميان مردم است، سوگند به ظهور در پاک ترين لحظه شکوفايي دعا و آغاز حيات طيبه جهان که با شما ترسيم مي شود.
قسم به مهر بي دريغ، به عادل عدل ها، سوگند به آيينه دار انبياء ، به عدالت گستر حکومت محمدي، که گلها صلوات به رويش فرستاده اند، قسم به قائم که انتظار وعده ديدار با اوست، قسم به مولاي صبر به مولاي منجي که نجات بخش انسان در عصر تاريکي بشر است.
" آقاي جمعه هاي غريبي ظهور کن/ دهليز شب زده را پر ز نور کن"، بتاب بتاب، بتاب اي خورشيدتر از روز روشنايي براي چشمهاي بينا، بتاب اي خورشيد مانده در پشت ابر به مشيت الهي.
قسم به عدل، به عادل، قسم به قاسم که قسمت کننده عدالت است، قسم به شما که اينک عادلترين حجت خداييد و نجات بخش هستي.
مولا يا مولا، من از حکايت عشق تو بس کنم! هيهات مگر اجل که ببندد زبان گفتارم و اينک آفتاب چگونه برآيد در روزي اين چنين که خورشيد مهرفروز امير زاده چشم هاي انتظار است.

اللهم عجل لولیک الفرج

از غم دوریـــت ای مهـــدی زهـــرا چه کنم

                                             سوختــم سوختــم از آتـش غمها چه کنم

طــول غیبت ز کفم بــرده دگــر صبــر و قرار

                                             من با این محنت و این وعـدۀ فردا چه کنم

روزگاریست که بـا درد و غمـت ساخته ایم

                                             دارم از لطف تو این مقصد عظمی چه کنم

تــا نیــایــــی ز غمــت شـاد نگــردد دل مــا

                                            سوختم از غمــت ای گوهـر یکتـــا چه کنم

درس هجـــران و غمت شاد نــگردد دل مــا

                                            با غــم هجــر تــو ای یوسـف زهـرا چه کنم

گاهی از تــاب فــــراق تـــــو بـــصحـــرا بروم

                                           بی گـــل روی تـــو در دامـــن صحرا چه کنم

غم هجــران تـــو و غصه مهجــــوری خویش

                                           سهل باشد ولی از طــعنـــه اعـــدا چه کنم

شـــرفی روز و شب از هجـــر غمت ناله زند

                                          گویـــد از هجر تو ای منتظر بطحا چه کنم

اللهم عجل لولیک الفرج

شب هجــران روی تــو سحـر کی می شود مـولا

                                    زتــو ای یــوسـف زهــرا خـبـر کی می شود مـولا

نــدارد زنــدگـــی بی تـــو صفـــا ای کــعبــه دلهـا

                                    تــو خــود بهــر فــرج بنــما دعـــا ای کــعبــه دلهـا

گدائی می کنم هر شب سر کوی تو مهدی جان

                                    رسیده جــان مـن بـر لب سر کوی تو مهدی جان

زنـــم من لاف عشقت را بیـا مــا را تو عاشق کن

                                    نـــبــاشم لائــق وصــلــت بیـــا مــا را تو لائق کن

منم شــرمنــده از رویـــت کریــمـــانه نگاهی کن

                                     غلام روسیـــاهم من نظـــر بـــر روسیـــاهی کن

به جــان عــمّــه ات زینـــب به حقّ مــادرت زهرا

                                      فــقیــر رو سیــاهی را مـــران از درگهـــت مــولا

اگـــر بـی آبـــرویــم مـن تـــو مــولا آبــرویـــم ده

                                      قــدم کن رنجه و پائی به چشمــان و بــرویم نه

اللهم عجل لولیک الفرج