مولا مددی بنما ، راهم ثمری بنما 

از را ه محبت باز، بر من کر‌‌‌‌‌َمی بنما

اللهم عجل لولیک الفرج

 زان لب لعل که رشک شکر است

خواهد آن کس که ز اهل بصر است

عاشق و واله و شیدای تو شد

هر کسی عارف و صاحب نظر است

هر کسی محنت هجران دیده است

از دل خسته من با خبر است

بی تو گرعمرابد بخشندم

همه ان ضرراندرضرراست

هرکه را یاد تواز یادبرفت

روزگارش خطر اندر خطر است

زانچه گل در چمن حسن بود

گل نرگس زهمه خوبتر است

کی برون آیی از این پرده غیب

شام هجران تو را کی سحر است

(لطفی صافیت ) ای معدن لطف

ازغم هجر تو خونین جگراست

                                           اللهم عجل لولیک الفرج

خون شد دلم از حسرت آن لعل روان بخش

در پی ات پرسه زنان می گردم

هر کجا می نگرم از تو رد پایی نیست

همه جا نام دل آرای تو را می شنوم

اسم تو هست ولی از تو معمایی نیست

صبر هم خسته شد از صبر دل خسته ی من

جلوه ای کن که دگر صبر و شکیبایی نیست

در دل سوخته ام جز تو دل آرایی نیست

از در خویش مرانم که مرا در همه عمر

به جز از دیدن روی تو تمنایی نیست

                                                                              اللهم عجل لولیک الفرج